Rachunek kosztów – proces ustalania kosztów prowadzenia działalności gospodarczej, polegającej na wytwarzaniu wyrobów, świadczeniu usług i wykonywaniu funkcji.
Możemy mówić o:
a) przedmiocie
Koszty prowadzenia działalności gospodarczej wymagającej wykorzystania zasobów majątkowych przedsiębiorstwa i pracy ludzkiej, a więc koszty ponoszone przy wytwarzaniu wyrobów, świadczeniu usług oraz przy wykonywaniu określonych funkcji.
b) podmiocie
Jednostki gospodarcze prowadzące daną działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów lub świadczeniu usług.
Cel rachunku kosztów.
Podstawowym celem jest dostarczanie organom decyzyjnym wieloprzekrojowych doradców ekonomicznych o kosztach działalności.
Informacje te potrzebne są przy:
a) ustalaniu kosztów wytworzenia wyrobów, świadczenia usług;
b) obliczaniu uzyskanych efektów i wyników;
c) wartościowej wycenie zapasów;
d) ustalaniu cen sprzedaży produktów;
e) ocenie efektywności gospodarowania;
f) kontroli działalności
g) podejmowaniu decyzji ekonomicznych.
Rachunek kosztów pełni rolę służebną wobec procesów decyzyjnych i kontrolnych. Podstawowym zadaniem systematycznego rachunku kosztów jest generowanie informacji ekonomicznych potrzebnych do zarządzania przedsiębiorstwem. Informacje te uzyskuje się w wyniku procesów przetwarzania obejmującego procedury właściwe systemowi ekonomicznemu rachunku kosztów.
Wpisy oznaczone ‘doradztwo ekonomiczne szczecin’
17 marRachunek kosztów
17 marOperacje wynikowe
Przychody – poprzez przychody i zyski rozumie się uprawdopodobnione powstanie w okresie sprawozdawczym korzyści doradcy ekonomicznych o wiarygodnie określonej wartości, w formie zwiększenia aktywów albo zmniejszenia zobowiązań, które prowadzą do wzrostu kapitału własnego lub zmniejszenia jego niedoboru w inny sposób, niż zniesienie środków przez właścicieli.
Koszty uznane – rozumie się uprawdopodobnione zmniejszenia w okresie sprawozdawczym, korzyści ekonomicznych wiarygodnie określonej wartości w formie zmniejszenia wartości aktywów, albo zwiększenia wartości rezerw (zobowiązań), które prowadzą do zmniejszenia kapitału obcego, zwiększenia jego niedoboru w inny sposób niż wycofanie środków przez udziałowców.
Zasada memoriałowa – w celu określenia wyniku danego okresu przychody ze sprzedaży (zrealizowanym) przyporządkowujemy koszty uznane czy ekspirowane i to niezależnie od terminu zapłaty.
Kryteria ujęcia przychodów – MSR 18
1. Jednostka gospodarcza przekazała nabywcy znaczące ryzyko i korzyści wynikające z transferu własności.
2. Jednostka przestaje być trwale zaangażowana zarządzaniem towarami i nie sprawuje nad nimi kontroli.
3. Kwotę można wycenić w sposób wiarygodny.
4. Istnieje prawdopodobieństwo, że jednostka gospodarcza uzyska korzyści ekonomiczne z tytułu transakcji.
5. Koszty już poniesione oraz te, które zostaną poniesione przez jednostkę gospodarczą w związku z transakcją można wycenić w sposób wiarygodny.
Koszty ekspirowane – koszty podstawowej działalności operacyjnej dzielimy najogólniej na:
• Koszty produktu
• Koszty okresu
17 marZasady gospodarowania majątkiem trwałym
Zarządzanie kapitałem trwałym – właściwe wykorzystywanie i eksploatowanie zasobów, racjonalne nakłady w stosunku do rozwoju pb-a.
Kapitał – posiadane dobra materialne i niematerialne wykorzystane w produkcji (usługach) oraz zasoby pieniężne. Jest kategorią ekonomiczną posiadającą wartość i mająca zdolność doradca ekonomiczny szczecin pomnażania wartości (wzrostu).
Zasób – czynnik wytwórczy będący w dyspozycji podmiotu gospodarczego i wykorzystywany w procesie produkcji.
Majątek trwały – cechuje go długotrwały okres użytkowania (powyżej jednego roku) oraz stopniowe zużywanie się w trakcie działalności gospodarczej.
Składniki majątku trwałego:
1. rzeczowy majątek trwały – zalicza się tu wartość przyjętych do użytkowania maszyn, budynków itd.
2. wartości niematerialne i prawne – uznaje się za nie sumę kosztów nabycia praw majątkowych (projektów wynalazczych, patentów, licencji). Są to niepieniężne składniki majątku nie posiadające substancji fizycznej.
3. finansowy składnik majątku – są to akcje w spółkach akcyjnych, obligacje, bony długoterminowe weksle itd.
4. należności długoterminowe
Funkcje majątku trwałego:
1. funkcja społeczna – o ile funkcje ekonomiczne środków trwałych sprowadzają się do kryterium ekonomicznego, opartego na kalkulacji nakładów (kosztów) i efektów, o tyle funkcje społeczne powinny uwzględnić elementy estetyczne, psychologiczne i fizjologiczne warunki pracy oraz potrzeby człowieka.
2. funkcja ekonomiczna – sprowadza się do oddziaływania człowieka za ich pośrednictwem na przyrodę w celu zwiększenia produkcji dóbr materialnych; decydowanie w dużej mierze o zdolności produkcyjnej danego podmiotu gospodarowania; wykorzystywanie zasobów siły roboczej.
Zużycie środków
Zużycie środków trwałych – stopniowa utrata wartości i wartości użytkowej.
Wartość użytkowa – związana z materialną (przedmiotową)naturą obiektu złożonego z elementów substancji przyrody. Stopień przydatności do pełnienia pewnych funkcji i zaspokajanie potrzeb w określonych warunkach.
Wartość – wiąże się z towarem jako produktem procesu produkcji, wiąże się z pieniądzem
Rodzaje zużycia środków trwałych:
1. zużycie fizyczne – polega na zmianie pierwotnych właściwości mechanicznych i chemicznych. Następuje wraz z ich wykorzystywaniem w procesach produkcyjnych (zużycie produkcyjne). Wynika również z oddziaływania sił przyrody i warunków zewnętrznych (zużycie nieprodukcyjne). Może też być odwracalne – przejściowe oraz nieodwracalne – trwałe.
2. Zużycie moralne – stopniowa utrata wartości wymiennej i wartości użytkowej, spowodowanej zmianami występującymi poza środkami pracy. Wywołuje je wzrost społecznej wydajności pracy w pb-ach wytwarzających środki trwałe; uzyskanie nowych, wydajniejszych środków pracy; zmiany warunków zewnętrznych eksploatacji środka pracy, brak popytu na wyroby lub usługi.