Rachunkowość

Nasza firma chce zatrudnić nowego pracownika. Niestety, pracownik ma podpisaną umowę ze swoim dotychczasowym pracodawcą o zakazie konkurencji. Ze względu na to, że bardzo nam zależy na jego pracy, postanowiliśmy przekazać pieniądze na pokrycie tego wydatku. Zastanawiam się, w jakiej formie powinno to nastąpić. Czy w drodze udzielenia pożyczki, czy w formie premii lub jako zachęta pracownika do podjęcia pracy. Przed podjęciem decyzji chciałabym poznać skutki podatkowe przekazania wynagrodzenia. Czy będą to koszty uzyskania przychodu?

Wypłata tej kwoty jako element wynagrodzenia pracownika będzie stanowiła dla pracownika przychód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych tak jak od wynagrodzenia. Przekazanie tej kwoty przed podpisaniem umowy o pracę i zaliczenie tego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest dość ryzykowne. Natomiast pożyczka w takim przypadku jest neutralna podatkowo.

Jeżeli przekazane pieniądze będą stanowiły wynagrodzenie pracownika, a obowiązek ich zapłaty wynikałby wprost z zawartej umowy o pracę, to koszty te będą stanowiły koszty uzyskania przychodu. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że organy skarbowe mogą dowodzić, iż nie ma związku pomiędzy przekazaniem kwoty na zapłatę odszkodowania z tytułu złamania zakazu konkurencji przez pracownika a możliwością uzyskania przychodu (na podstawie art. 15 ust. 1 updop). O sposobie i wysokości wynagrodzenia pracownika decyduje pracodawca, a zapisy umowy o pracę powinny stanowić podstawę umożliwiającą zaliczenie składników wynagrodzenia do kosztów podatkowych. Inaczej mogłoby być w przypadku przelania tej kwoty przyszłemu pracownikowi przed zatrudnieniem. W takim przypadku wydaje się, że związek pomiędzy poniesieniem tego wydatku a przychodami spółki jest niewielki i mógłby być skutecznie zakwestionowany przez organy skarbowe.

Udzielenie pożyczki na zapłatę odszkodowania

Jeżeli uznają Państwo, że kwota przekazana przyszłemu pracownikowi powinna zostać Państwu zwrócona, to powinni Państwo zawrzeć umowę pożyczki. Pożyczka jest neutralna podatkowo. Oznacza to, że do przychodów nie należy zaliczać otrzymanych lub zwróconych pożyczek, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek. Wobec tego udzielenie pożyczki (jeżeli chodzi o samą jej kwotę) nie wywołuje skutków podatkowych. Kwota pożyczki nie jest zaliczana do kosztów podatkowych, a zwracane raty nie są przychodem.

Przez umowę pożyczki udzielający pożyczki zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy tego samego gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i w tej samej ilości (art. 720 § 1 k.c).

Przychodem będą jednak odsetki od udzielonej pożyczki. Należy jednak podkreślić, że nie muszą Państwo ustalać oprocentowania. Nieoprocentowana pożyczka będzie rodziła konieczność wykazania przychodu pracownika z tytułu nieodpłatnego świadczenia (czyli w wysokości odsetek). W orzecznictwie można spotkać się z opiniami, że w takich przypadkach należy wykazać przychód w wysokości odsetek bankowych, które pożyczkobiorca zapłaciłby bankowi (wyrok NSA z 8 grudnia 1999 r., sygn. akt I SA/Kr 509/98, niepubl.)

Osoba, która otrzyma odszkodowanie za uszczerbek na zdrowiu wypłacone na podstawie ugody pozasądowej, musi zapłacić podatek. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie rozstrzygnął, czy dobrowolnie wpłacona na konto podatniczki przez sprawcę wypadku kwota będzie podlegać opodatkowaniu PIT. Stołeczna izba przypomniała, że na gruncie przepisów
ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r.  nr 51, poz. 307 z późn. zm.) pojęcie „odszkodowanie” jest tożsame z pojęciem „zadośćuczynienie”. Organ podatkowy wskazał, że zadośćuczynienie, analogicznie do odszkodowania, jest szczególnym rodzajem świadczenia polegającym na naprawieniu szkody, czyli uszczerbku, jakiego doznaje poszkodowany we wszelkiego  rodzaju  dobrach chronionych przez prawo. Chodzi więc zarówno o uszczerbek majątkowy, jak  i niemajątkowy.

Gazeta Prawna, 2010.08.20

1.    Zadaniem kont bilansowych jest ustalenie stanu danego składnika majątku (aktywów) lub źródeł jego pochodzenia (pasywów) na określony moment. Posiadany przez jednostkę majątek jest środkiem służącym do realizacji podstawowego celu działalności jednostki.

2.    Jednostka gospodarcza prowadzi działalność w celu osiągnięcia dodatniego wyniku finansowego czyli zysku, który powoduje zwiększenie kapitału własnego.

3.    Czynniki kształtujące wynik finansowy netto (zysk /strata) to:
a)    koszty – wpływające ujemnie na wynik finansowy,
b)    przychody – wpływające dodatnio na wynik finansowy,
c)    wyniki nadzwyczajne:
•    straty nadzwyczajne – wpływające ujemnie na wynik finansowy,
•    zyski nadzwyczajne – wpływające dodatnio na wynik finansowy,
d)    podatek dochodowy  – wpływający ujemnie na wynik finansowy.

Podatek dochodowy wystąpi tylko w przypadku dodatniego wyniku finansowego brutto tzn. zysku brutto.

4.    Wyjaśnienie pojęć:
a)    koszty – to wyrażone wartościowo celowe zużycie rzeczowego majątku trwałego i obrotowego, wartości niematerialnych i prawnych, wynagrodzenia pracowników i narzuty na nie, usługi obce, opłaty i podatki o charakterze kosztowym oraz kary, odsetki za zwłokę i odszkodowania,
b)    przychody – to należne lub uzyskane kwoty z tytułu sprzedaży wyrobów gotowych, usług, towarów, składników majątku, otrzymane dary, odszkodowania, kary i odsetki,
c)    wyniki nadzwyczajne – to finansowe skutki zdarzeń powstających niepowtarzalnie, poza zwykłą działalnością jednostki, a szczególnie spowodowanych zdarzeniami losowymi, zaniechaniem lub zawieszeniem pewnego rodzaju działalności oraz postępowaniem układowym lub naprawczym,
d)    podatek dochodowy – to jedna z form obowiązkowego obciążenia (zmniejszenia) wyniku finansowego:
•    obliczany od wyniku brutto po uwzględnieniu korekt wynikających z ustawy o podatku dochodowym, czyli od dochodu,
•    w celu ustalenia zaliczki na podatek dochodowy, dochód jednostki ustala się w sposób pozaksięgowy,
•    odprowadzany jest co miesiąc do urzędu skarbowego w formie zaliczkowej,
•    zaliczka na podatek dochodowy obliczana jest jako suma procentowa od dochodu osiągniętego za okres od początku roku do końca danego miesiąca,
•    na koniec roku ustala się odpis wyrównawczy, który jest różnicą podatku dochodowego za cały rok obrotowy i naliczonych zaliczek.

Czytaj dalej…

Zarządzanie kapitałem trwałym – właściwe wykorzystywanie i eksploatowanie zasobów, racjonalne nakłady w stosunku do rozwoju pb-a.
Kapitał – posiadane dobra materialne i niematerialne wykorzystane w produkcji (usługach) oraz zasoby pieniężne.  Jest kategorią ekonomiczną posiadającą wartość i mająca zdolność doradca ekonomiczny szczecin pomnażania wartości (wzrostu).
Zasób – czynnik wytwórczy będący w dyspozycji podmiotu gospodarczego i wykorzystywany w procesie produkcji.
Majątek trwały – cechuje go długotrwały okres użytkowania (powyżej jednego roku) oraz stopniowe zużywanie się w trakcie działalności gospodarczej.
Składniki majątku trwałego:
1.    rzeczowy majątek trwały – zalicza się tu wartość przyjętych do użytkowania maszyn, budynków itd.
2.    wartości niematerialne i prawne – uznaje się za nie sumę kosztów nabycia praw majątkowych (projektów wynalazczych, patentów, licencji). Są to niepieniężne składniki majątku nie posiadające substancji fizycznej.
3.    finansowy składnik majątku – są to akcje w spółkach akcyjnych, obligacje, bony długoterminowe weksle itd.
4.    należności długoterminowe
Funkcje majątku trwałego:
1.    funkcja społeczna – o ile funkcje ekonomiczne środków trwałych sprowadzają się do kryterium ekonomicznego, opartego na kalkulacji nakładów (kosztów) i efektów, o tyle funkcje społeczne powinny uwzględnić elementy estetyczne, psychologiczne i fizjologiczne warunki pracy oraz potrzeby człowieka.
2.    funkcja ekonomiczna – sprowadza się do oddziaływania człowieka za ich pośrednictwem na przyrodę w celu zwiększenia produkcji dóbr materialnych; decydowanie w dużej mierze o zdolności produkcyjnej danego podmiotu gospodarowania; wykorzystywanie zasobów siły roboczej.
Zużycie środków
Zużycie środków trwałych – stopniowa utrata wartości i wartości użytkowej.
Wartość użytkowa – związana z materialną (przedmiotową)naturą obiektu złożonego z elementów substancji przyrody. Stopień przydatności do pełnienia pewnych funkcji i zaspokajanie potrzeb w określonych warunkach.
Wartość – wiąże się z towarem jako produktem procesu produkcji, wiąże się z pieniądzem
Rodzaje zużycia środków trwałych:
1.    zużycie fizyczne – polega na zmianie pierwotnych właściwości mechanicznych i chemicznych. Następuje  wraz z ich wykorzystywaniem w procesach produkcyjnych (zużycie produkcyjne). Wynika również z oddziaływania sił przyrody i warunków zewnętrznych (zużycie nieprodukcyjne). Może też być odwracalne – przejściowe oraz nieodwracalne – trwałe.
2.    Zużycie moralne – stopniowa utrata wartości wymiennej i wartości użytkowej, spowodowanej zmianami występującymi poza środkami pracy. Wywołuje je wzrost społecznej wydajności pracy w pb-ach wytwarzających środki trwałe; uzyskanie nowych, wydajniejszych środków pracy; zmiany warunków zewnętrznych eksploatacji środka pracy, brak popytu na wyroby lub usługi.

Czytaj dalej…