Portale społecznościowe są wykorzystywane przez oszustów do tworzenia własnych stron internetowych. Gdy przeglądamy witryny www nierzadko w okienkach pojawiają się informacje, że powinniśmy kupić aplikację antywirusową bo nasz komputer jest zainfekowany. Wiele tak oferowanych programów jest fałszywych. Nie dość, że nie działają to mogą jeszcze przechwycić wasze dane.
Rzeczpospolita 11.05.2010
1. Konto – urządzenie księgowe służące do bieżącego, ciągłego i systematycznego ujmowania operacji gospodarczych.
2. Konto księgowe to rachunek dynamiczny aktywów i pasywów, inaczej rachunek zmian majątku i źródeł jego pochodzenia.
3. Konto ukazuje powiązanie rachunku statycznego (bilansu) z rachunkiem dynamicznym (z kontami).
4. Układy graficzne konta:
a) konto jednostronne (inaczej: jednostronicowe, drabinkowe, pagina jednostronna tabela),
b) konto dwustronne (inaczej: dwustronicowe, folio, dwustronna tabela).
5. Elementy konta księgowego:
a) nazwa konta – określa przedmiot ewidencji,
b) symbol cyfrowy – wynika z umiejscowienia konta w wykazie kont,
c) dwie strony - lewa „Debet” (Dt) lub „Winien” (Wn)
- prawa „Credit” (Ct) lub „Ma” (Ma).
6. Elementy informacyjne występujące podczas zapisywania operacji gospodarczych na kontach:
a) data zapisu,
b) symbol i numer dowodu będącego podstawą zapisu,
c) treść operacji gospodarczej,
d) wartość operacji.
1. Zadaniem kont bilansowych jest ustalenie stanu danego składnika majątku (aktywów) lub źródeł jego pochodzenia (pasywów) na określony moment. Posiadany przez jednostkę majątek jest środkiem służącym do realizacji podstawowego celu działalności jednostki.
2. Jednostka gospodarcza prowadzi działalność w celu osiągnięcia dodatniego wyniku finansowego czyli zysku, który powoduje zwiększenie kapitału własnego.
3. Czynniki kształtujące wynik finansowy netto (zysk /strata) to:
a) koszty – wpływające ujemnie na wynik finansowy,
b) przychody – wpływające dodatnio na wynik finansowy,
c) wyniki nadzwyczajne:
• straty nadzwyczajne – wpływające ujemnie na wynik finansowy,
• zyski nadzwyczajne – wpływające dodatnio na wynik finansowy,
d) podatek dochodowy – wpływający ujemnie na wynik finansowy.
Podatek dochodowy wystąpi tylko w przypadku dodatniego wyniku finansowego brutto tzn. zysku brutto.
4. Wyjaśnienie pojęć:
a) koszty – to wyrażone wartościowo celowe zużycie rzeczowego majątku trwałego i obrotowego, wartości niematerialnych i prawnych, wynagrodzenia pracowników i narzuty na nie, usługi obce, opłaty i podatki o charakterze kosztowym oraz kary, odsetki za zwłokę i odszkodowania,
b) przychody – to należne lub uzyskane kwoty z tytułu sprzedaży wyrobów gotowych, usług, towarów, składników majątku, otrzymane dary, odszkodowania, kary i odsetki,
c) wyniki nadzwyczajne – to finansowe skutki zdarzeń powstających niepowtarzalnie, poza zwykłą działalnością jednostki, a szczególnie spowodowanych zdarzeniami losowymi, zaniechaniem lub zawieszeniem pewnego rodzaju działalności oraz postępowaniem układowym lub naprawczym,
d) podatek dochodowy – to jedna z form obowiązkowego obciążenia (zmniejszenia) wyniku finansowego:
• obliczany od wyniku brutto po uwzględnieniu korekt wynikających z ustawy o podatku dochodowym, czyli od dochodu,
• w celu ustalenia zaliczki na podatek dochodowy, dochód jednostki ustala się w sposób pozaksięgowy,
• odprowadzany jest co miesiąc do urzędu skarbowego w formie zaliczkowej,
• zaliczka na podatek dochodowy obliczana jest jako suma procentowa od dochodu osiągniętego za okres od początku roku do końca danego miesiąca,
• na koniec roku ustala się odpis wyrównawczy, który jest różnicą podatku dochodowego za cały rok obrotowy i naliczonych zaliczek.
Skuteczne zarządzanie kapitałem obrotowym polega na:
• Optymalizacji wielkości i struktury aktywów bieżących z punktu widzenia minimalizacji utrzymania tych aktywów,
• Odpowiednim ukształtowaniu struktury źródeł jego finansowania, co z kolei prowadzi do minimalizowania kosztów finansowych,
• Utrzymaniu stałej płynności finansowej,
• Ustanowieniu administracyjnych oraz optymalizacyjnych podstaw zarządzania kapitałem obrotowym w ramach przyjętych ustaleń.
Ogólna zasada zarządzania kapitałem obrotowym to w istocie zasada kompromisu między koniecznością wywiązywania się z bieżących zobowiązań ( możliwe wysoki poziom kapitału obrotowego) i niechęcią do zamrożenia środków pieniężnych ( możliwie niski poziom kapitału obrotowego).
Pojęcie i podział kapitału obrotowego.
Termin kapitał obrotowy pochodzi od starego jankeskiego domokrążcy, który ładował swój wóz towarami i udawał się w swoją drogę, aby je rozprowadzać. Towary te były zwane kapitałem obrotowym, gdyż były tym, co sprzedawał, a raczej, czym obracał, dla zapewnienia sobie zysków. Wóz i koń były jego własnością, a więc były finansowane kapitałem własnym, natomiast towary były nabywane za pożyczane środki zwanymi pożyczkami na kapitał obrotowy.
Pojęcie kapitału obrotowego nie jest jednoznaczne, stąd też w literaturze używa się dwóch pojęć do określenia kapitału obrotowego, którymi są: kapitał obrotowy brutto i kapitał obrotowy netto.
Kapitał obrotowy brutto rozumiany jest jako aktywa bieżące firmy (nazywane także środkami obrotowymi bądź też majątkiem obrotowym), które są zaangażowane w bieżącą działalność przedsiębiorstwa.
Natomiast kapitał obrotowy netto (zwany też kapitałem pracującym, z ang. working capital) jest różnicą pomiędzy aktywami bieżącymi a zobowiązaniami bieżącymi (krótkoterminowymi). Jest to więc kapitał finansujący określoną część środków obrotowych, mianowicie tę, która nie zostaje pokryta zobowiązaniami bieżącymi, a więc stanowi nadwyżkę aktywów bieżących nad tymi zobowiązaniami. Ująć to można w formie następującego zapisu:
Nadwyżka aktywów obrotowych nad zobowiązaniami krótkoterminowymi odgrywa w przedsiębiorstwie rolę płynnej rezerwy, która nadaje się do zaspokajania potrzeb nieprzewidzianych i jest w każdej chwili do dyspozycji przedsiębiorstwa.
W praktyce kapitał obrotowy netto częściej ustalany jest jako różnica między kapitałem stałym (tj. kapitał własny + zobowiązania długoterminowe) i majątkiem trwałym, a więc uwzględnia się źródła jego finansowania.
Oba ujęcia, aczkolwiek różnią się między sobą interpretacją, z biura rachunkowego punktu widzenia są tożsame.
Uwzględniając zapotrzebowanie na kapitał obrotowy, definicja kapitału obrotowego przyjmuje postać:
Zapotrzebowanie na kapitał obrotowy odpowiada tej części bieżących potrzeb firmy, które są związane z finansowaniem zapasów, należności i innych roszczeń, a które nie znajdują pokrycia w zobowiązaniach bieżących (bez kredytów krótkoterminowych).
1. Zdolność kont do dzielenia i łączenia to warunek racjonalnego dostosowania ilości kont do potrzeb ewidencji księgowej danej jednostki gospodarczej.
2. Celem podziału kont jest uzyskiwanie bardziej szczegółowych informacji o przedmiocie ewidencji.
3. W zależności od zakresu informacji jakie chce się uzyskać dzięki podziałowi kont księgowych wyróżnia się dwa kierunki podzielności kont:
a) poziomy,
b) pionowy.
4. W wyniku poziomego podziału konta, podziałowi podlegają zapisy debetowe i kredytowe. Konta które powstały z podziału przyjmują wszystkie funkcje konta dzielonego.
5. Wersje poziomego podziału kont:
a) wersja pierwsza polega na tym, że konto które było dzielone, przestaje funkcjonować ponieważ zostaje zastąpione kontami uzyskanymi w wyniku jego podziału (np. zamiast konta „Środki trwałe” wprowadzamy konta „Maszyny biurowe”, „Urządzenia techniczne”, „Środki transportu” itd.),
b) wersja druga polega na tym, że równocześnie funkcjonują konto dzielone i konta które powstały w wyniku podziału:
• konto dzielone funkcjonuje jako konto syntetyczne, do którego prowadzone są konta szczegółowe zwane analitycznymi,
• konta syntetyczne tworzą w praktyce księgę główną natomiast konta analityczne tworzą księgi pomocnicze,
• konta analityczne rozwijają (uszczegóławiają) obroty i salda danego konta syntetycznego,
• konta analityczne prowadzi się za pomocą zapisu powtarzanego, który polega na tym, że każda operacja zapisywana na koncie syntetycznym do którego prowadzona jest analityka zostaje powtórzona na koncie szczegółowym po tej samej stronie i w tej samej wartości,
• zapisy na kontach analitycznych dokonywane są jednostronnie wynika to z powtórzenia zapisu z konta syntetycznego,
• zapis powtarzany wiąże konta analityczne z odpowiednim kontem syntetycznym,
• konsekwencje zapisu powtarzanego:
- Σ obrotów debetowych wszystkich kont analitycznych prowadzonych do danego konta syntetycznego = obrotowi debetowemu tego konta,
- Σ obrotów kredytowych wszystkich kont analitycznych prowadzonych do danego konta syntetycznego = obrotowi kredytowemu tego konta,
- Σ sald debetowych wszystkich kont analitycznych prowadzonych do danego konta syntetycznego = saldu debetowemu tego konta,
- Σ sald kredytowych wszystkich kont analitycznych prowadzonych do danego konta syntetycznego = saldu kredytowemu tego konta,
• powyższe równości świadczą o zgodności ewidencji analitycznej z syntetyczną biuro księgowe co sprawdzane jest okresowo za pomocą zestawienia obrotów i sald kont analitycznych.